کشورهای در حال توسعه پتانسیل (توانمندی) خوبی برای ایجاد و توسعه کشاورزی ارگانیک دارند. با این حال، اغلب این کشورها با چالش هایی برای گسترش سطح زیر کشت محصولات ارگانیک روبه رو می باشند. درحقیقت، کشاورزان با چالش های فراوانی در فرآیند تبدیل کشاورزی متداول به کشاورزی ارگانیک نیز رو به رو هستند.
برای توسعه کشاورزی ارگانیک لازم است نقش دیگر عامل ها مانند آگاهی و اطلاعات، گرایش ها و سلیقه های فردی، مهارت های فنی و مدیریتی، مسایل اجتماعی، عامل های نهادی مانند قوانین، مقررات، بازارها و حمایت های دولتی مورد توجه جدی دولت ها و سیاست گذاران قرار گیرد.
به تارگی محققین ایرانی به تحقیقاتی در این زمینه دست زده اند که این بررسی با هدف تبیین عامل های موثر برگذار به کشاورزی ارگانیک در میان گوجه فرنگی کاران استان البرز انجام گرفته است. جامعه آماری این بررسی گوجه فرنگی کاران استان البرز در سال زراعی 90-1389 بوده که برای انجام تحقیق یک نمونه 90 تایی از تولیدکنندگان به صورت تصادفی ساده گزینش شد.
داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل توصیفی، آزمون های آماری و تجزیه و تحلیل تبعیضی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد میانگین میزان گرایش کشاورزان از کشت متداول به کشت ارگانیک 62/ 1 بوده که در سطح پایینی قرار دارد. نتایج تحلیل تبعیضی نشان داد که متغیرهای میزان آشنایی درباره مدیریت کشتزارهای ارگانیک، میزان تحصیلات، رعایت اصول بهداشتی، نگرش مثبت به محیط زیست تاثیر مثبت و معنی دار و متغیرهای میزان سن، میزان کاربرد کود شیمیایی و سموم شیمیایی تاثیر منفی و معنی داری بر گرایش به کشت ارگانیک دارد.
نتایج هم چنین نشان می دهد که بر خلاف اغلب روش ها و فناوری های تولید، عامل های اقتصادی به تنهایی نقشی بنیادی در فرآیند پذیرش و انتشار کشاورزی ارگانیک ندارند. بلکه، برای توسعه کشاورزی ارگانیک لازم است نقش دیگر عامل ها مانند آگاهی و اطلاعات، گرایش ها و سلیقه های فردی، مهارت های فنی و مدیریتی، مسایل اجتماعی، عامل های نهادی مانند قوانین، مقررات، بازارها و حمایت های دولتی مورد توجه جدی دولت ها و سیاست گذاران قرار گیرد.
منبع: محمد خالدی، هومان لیاقتی، الهام صادقی، 1394، عامل های موثر بر فرآیند انتقال به کشاورزی ارگانیک در میان گوجه فرنگی کاران استان البرز: کاربرد تجزیه و تحلیل تبعیضی. مجله کشاورزی بوم شناختی ، سال پنجم، شماره 1.