لویى ماسینْیون، خاورشناس و مستشرق برجسته فرانسوی در 25 ژوئیه 1883م در پاریس به دنیا آمد. وی در دوران دبیرستان به شرق و شرق شناسی علاقه مند شد و پس از آن، علاوه بر اخذ دکترای ادبیات، زبان عربی را نیز فرا گرفت. آشنایى ماسینیون با خاورشناسان زمان، باعث پیدایش علاقه به ادبیات و فرهنگ اسلامی و ایرانی در او شد و این تمایل با سفرهای وی به کشورهای عثمانی و ایران، به عشقی وافر تبدیل گردید. ماسینیون گرچه به عنوان استاد دانشگاه، ریاست مجامع مطالعاتی و انجمنهای مختلف علمی را نیز برعهده داشت، اما دامنه تلاشها و گستردگی عقاید او، جوانب گوناگونی را در برمی گرفت. در این میان، تماشای مزار خاندان مظلوم امام علی(ع)، آشنایى با فلسفه و تصوف و در عین حال بررسی جنبه های مادی جامعه شناسی، فعالیتهای سیاسی در حمایت از افریقاییان به ویژه الجزایر، طرفداری از تز وحدت ادیان آسمانی، ارائه نظریه تلفیقی عدم جبر و عقیده به فداکاری از زمره این زمینه ها بود. ماسینیون همچنین به عرفای اسلامی، صوفیان بزرگ و برخی صحابه پیامبر اسلام(ص) به ویژه سلمان فارسی علاقه فراوانی داشت و آثاری در این باره نیز منتشر کرد. موقعیت علمی ماسینیون در سالهای پایانی عمر، در میان خاورشناسان زمان، به اندازه ای ارتقاء یافت که جز تعداد انگشت شماری، با او همتایى نمی کردند. او به دلیل دیدگاه نافذ و دریافت عمیق و قدرت استنباطش از گرایشات پنهان در ورای مکتبهای آشکار و افکار سطحی، از معاصران خود برتری یافته است و انعکاس آن در روانِ شخصی اش، حیات باطنی او را با عمیق ترین صفات روحی بارور کرد. ماسینیون ازنظر ژرف نگری و توانایى در استنباط مایه های پنهانی که در فراسوی نمای ظاهری برخی گرایشها و مکاتب مخفی گردید، بر همردیفان خود برتری دارد. از این روست که او در هیچیک از کارهایش، حتی در مباحث علمی یا باستانشناسی، به اصطلاح، ظاهری مذهب نبوده است. ویژگی دیگر وی، اعتقاد به نوعی نگرش خاص مذهبی بود که همه نظامهای ارزشی موجود در مکاتب مختلف چه آسمانی و چه غیر آسمانی، چه توحیدی و چه غیر توحیدی را در برمی گرفت. همین نگرش خاص مذهبی ماسینیون بود که او را در شناخت مسائل اعتقادی در مذاهب گوناگون یاری می کرد. وی با کارهای خود درباره تصوف اسلامی و به ویژه حلاج معروف است، ولی این در واقع، یکی از ابعاد گوناگون کارهای اوست. او کار خود را با آثار کهن اسلامی آغاز کرد و در طول زندگی خود، به مسائل معاصر کشورهای اسلامی، تاریخچه تشکیلات اجتماعی در اسلام، مطالعات فلسفی و علمی و پژوهش پیرامون شیعه و شاخه های آن پرداخت. ماسینیون در ضمن تفکر و تعمق درباره مکاتب و مشربهای اسلامی، به سوی دنیای ایران و ایرانی که توانسته بود مفهوم مافوق ملّیت را در اسلام پدید آورد کشانده شد. وی در همین راستا به بررسی جنبه های مادی جهان اسلام از نظر جامعه شناسی و تاریخی پرداخت و آثاری نیز منتشر کرد. از ماسینیون آثار متعددی بر جای مانده که مباهله مدینه، تقدیس حضرت فاطمه(س)، سلمان پاک، وضع اسلام و مقالاتی درباره حلاّج، از جمله آثار تلفیقی و ترجمه ای او به شمار می روند. او همچنین مجله جهان اسلام و نیز تتبعات اسلامی را تأسیس کرد و مقالات متعددی در آنها منتشر نمود. لویی ماسینیون سرانجام در سی و یکم اکتبر 1962م در هفتاد و نه سالگی درگذشت.
منبع:راسخون