دوران کودکی و تحصیلات خویش را در ایرلند به پایان رسانید. وی مدتها در جنبشی که مردم ایرلند برای استقلال بر ضد انگلستان به وجود آورده بودند شرکت کرد و برای پیروزی ایرلندیها کوشش فراوانی از خود نشان داد. سوئیفت همچنین زمانی به فعالیتهای سیاسی و نیز مذهبی در کلیسا مشغول بود و در تمام این مدت، دست از نویسندگی برنداشت. وی از نویسندگان برجسته و از منتقدان نامور روزگار خویش در انگلستان بود که با لحن استهزا آمیز و طنزآلود خود، بسیاری از عادات زشت مردم کشورش را نکوهش می کرد. سوئیفت دارای نثری فصیح بود که به کمک این نیرو و با کمک زبان طنز، از اوضاع زمان انتقاد می نمود. وی را از بزرگترین استادان نثر انگلیسی و هجونویسان معروف آن سامان می دانند که بعدها، نویسندگان زیادی از سبک او تقلید و استفاده کردند. اثرمعروف سوئیفت، سفرنامه گالیور نام دارد که ابتدا به صورت اثری طنزآمیز به منظور انتقاد از حماقتها و بلندپروازیهای مردان روز کشور انتشار یافت اما در عین حال، ماجرایى است هیجان انگیز که بارها به صورت فیلم به نمایش درآمده است. او کتابها و رسالات زیادی به نگارش درآورد که همگی ازحیث سادگی و روانی و طنز و هجای خاص خود، در ادبیات انگلیس، شهرت ویژه ای دارند. سوئیفت از نظر سیاسی، شخصیتی متنفّذ بود و دفاع او از حقوق مردم ایرلند و کارهایى که برای رفاه آنان برعهده گرفت، او را قهرمان ملی ساخته بود. سوئیفت از راه نوشته هایش بر دستگاه حکومت انگلستان تاثیر بسیار گذاشت، چنانکه از راهنمایىها و پیشنهادهایش بهره بسیار برده شد. از نظر ادبی، سوئیفت استاد نثر هجوآمیز قرن خود به شمار می آمد. آثارش از تازگی و بلندی اندیشه برخوردار بود و سبک انشایش از وحدت و تناسب کامل میان لفظ و معنی و غنای کلمه، تخیل، استحکام، نرمی، روشنی، فصاحت و دقت بهره مند بود. زبان شاعرانه سوئیفت بسیار لطیف بوده و به سبب مهارتش در بیان اندیشه ای بدیع و عمیق و ژرف بینی کامل و نظر صائب، در رأس نویسندگان بزرگ کلاسیک انگلستان در نیمه اول قرن هجدهم جای گرفته است. از میان آثار او می توان باران شهر، گفتگوی مؤدبانه و نامه های یک بزّاز را ذکر نمود. جاناتان سوئیفت سرانجام در 19 اکتبر 1745م در حالی که به دلیل مبارزات استقلال طلبانه ضد انگلیسی به شدت محبوب ایرلندیها بود، در 78 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون