دیابت، یک بیماری شایع و یکی از بزرگ ترین مشکلات بهداشتی کشورهاست. خود مراقبتی، یک رفتار ارتقاء دهنده سلامتی شناخته شده است. بر اساس مطالعات، اعتقادات معنوی، رفتارهای بهداشتی را تحت تاثیر قرار می دهند. در همین راستا نیز یک مطالعه ویژه با هدف تعیین رابطه بین جهت گیری مذهبی و خود مراقبتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهرستان بجنورد انجام شده است.
دانشمندان برای انجام این مطالعه توصیفی- تحلیلی، ابتدا فرایند تحلیل بر روی 196 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهرستان بجنورد با روش نمونه گیری در دسترس صورت گرفت. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه های استاندارد خود مراقبتی توبرت و جهت گیری مذهبی آلپورت بود. داده ها در نرم افزار SPSS 18 وارد شده و با استفاده از آزمون های آنالیز واریانس، تی مستقل و ضریب همبستگی آنالیز شدند.
نتایج این تحقیقات نشان داد که میانگین نمره خود مراقبتی افراد 43/ 14±7/ 26، جهت گیری مذهبی درونی 09/ 6±34/ 22 و جهت گیری بیرونی 64/ 10±97/ 33 محاسبه شد. خود مراقبتی با جهت گیری مذهبی بیرونی رابطه معناداری داشت (P=0/001) اما با جهت گیری مذهبی درونی رابطه ای نداشت (P=0/187). سن و تحصیلات با خود مراقبتی و جهت گیری مذهبی بیرونی ارتباط معناداری داشتند (P<0/05).
بر اساس نتایج این تحقیق، انجام مراسم عبادی و دینی حتی اگر برای مقاصد ظاهری نیز باشد منجر به افزایش خود مراقبتی در بیماران دیابتی خواهد شد. بنا بر این توصیه می شود در کنار برنامه های رایج مراکز بهداشتی، برنامه های فرهنگی- مذهبی نیز جهت ارتقاء وضعیت خود مراقبتی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در نظر گرفته شود.
منبع: یاسمن جعفری، جمیله رحیمی، سمیه بک نظر، حسین لشکردوست، حمیدرضا محدث حکاک، سید مرتضی موسوی جاجرمی، سید حمید حسینی، 1394، ارتباط بین جهت گیری مذهبی و عملکرد خود مراقبتی در بیماران دیابت نوع 2. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، سال هفتم، شماره 2.