از ریزوم زنجبیل به عنوان یک طعم دهنده مواد غذایی و در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله دیابت استفاده می شود. با عنایت به شیوع دیابت در دوران بارداری و هزینه های سنگین داروهای شیمیایی که در درمان این اختلال به ویژه در دوران بارداری و شیردهی استفاده می شود و عوارض جانبی آنها بر فرزندان، مطالعه ای با هدف بررسی اثر مصرف نئوناتال و پری ناتال عصاره هیدروالکلی زنجبیل بر میزان انسولین و آنزیم های ALT، AST، ALP در فرزندان بالغ موش های صحرایی انجام گردیده است.
مواد و روش کار این پژوهش به این نحو بوده است که ابتدا یک مطالعه تجربی بر روی 72 سر موش صحرایی ماده بالغ انجام گرفت. موش ها به 9 گروه هشت تایی شامل گروه های کنترل (فاقد تیمار)، شاهدپریناتال و نئوناتال و 6 دسته تجربی دریافت کننده دوزهای mg/kg 50، 100 و 200 عصاره الکلی زنجبیل تقسیم شدند.
شایان ذکر است که کلیه تجویزها به صورت خوراکی انجام گرفت. در پایان آزمایش ها از قلب حیوانات خون گیری و با جداسازی سرم از نمونه ها میزان انسولین و آنزیم های ALT، AST، ALP اندازه گیری و نتایج با استفاده از آزمون های آماری تجزیه واریانس یک طرفه و دانکن آنالیز گردیدند.
یافته ها حاکی از آن بودند که عصاره ریزوم زنجبیل باعث افزایش معنی دار در میزان هورمون انسولین و کاهش معنادار آنزیم های ALT، AST، ALP در فرزندان نر و ماده می شود.
در نتیجه می توان گفت که عصاره ریزوم زنجبیل احتمالا با داشتن ترکیبات فلاونوئیدی نظیر جینجرولها، سرکوییترپنها، سلنیوم، و ارتقا سطح سلامت مادر و تحریک ترشح سروتونین و با افزایش میزان انسولین در فرزندان باعث بهبود عملکرد کبد و کاهش میزان سرمی آنزیم های ALP، ALT و AST شده است.
منبع: سید ابراهیم حسینی، مریم السادات خسروفرد، داود مهربانی، علیرضا فتحی، مریم رفیعی راد، 1394، اثرات پری ناتال و نئوناتال عصاره ریزوم زنجبیل بر میزان انسولین و ALT، AST و ALP در فرزندان بالغ نسل اول موش های صحرایی ماده. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، سال هفتم، شماره 2.