اما جهانگردی با سبک جدید از اوایل قرن شانزدهم میلادی آغاز شد. زمانی که انقلاب صنعتی اروپا را فراگرفت و شیوه های نوین زندگی در جامعه اروپا نمود پیدا کرد. از اوایل قرن هفدهم، اصطلاح توریست در جامعه فرانسه رایج گردید. این اصطلاح در مورد جوانانی به کار برده می شد که برای تکمیل تحصیلات و کسب تجربه های لازم زندگی، مسافرت می کردند. اصطلاح توریست به تدریج به مسافرینی اطلاق می شد که هدف آنها از مسافرت، گردش، استراحت و آشنایی با فرهنگ مردم سایر کشورها بود. توجه به ارزش و بعد اقتصادی جهانگردی، پس از جنگ جهانی دوم آغاز گردید و کشورهای اروپایی برای کسب درآمد و بازسازی خرابیها، این صنعت را مورد توجه قرار دادند. در حال حاضر با توجه به عواملی مانند گسترش ارتباطات، افزایش اطلاعات ملتها از یکدیگر، توسعه صنعت حمل و نقل، علاقه مندی عموم جوامع بشری به آشنایی با آثار سایر ملل و پی بردن دولتها به بازدهی اقتصادی صنعت توریسم، می توان ادعا نمود که این صنعت از نظر اهمیت اقتصادی، جایگاه سوم را در دنیا دارد. جهانگردی در دنیای امروز، یکی از بهترین ابزارهای تبادل و تعامل فرهنگی است و سیاحت یا گشت و گذار در سرزمینهای مختلف دنیا، یکی از نیازهای زندگی انسان و از روشهای موفق و گذران سالم اوقات فراغت می باشد. به طور کلی جهانگرد کسی است که به منظور تفریح، بازدید از نقاط دیدنی، معالجه، تجارت، ورزش و زیارت به کشور دیگر سفر کند، مشروط بر اینکه مدت اقامت از 24 ساعت کمتر و از 6 ماه بیشتر نباشد و در فاصله ای کمتر از هفتاد کیلومتر انجام نگیرد. به این ترتیب، مجموعه مسافرتهایی را که به یک منطقه مورد نظر و بدون انگیزه اقامت طولانی انجام می پذیرد، فعالیت توریستی یا جهانگردی می گویند. به منظور معرفی آثار باستانی و جاذبه های گردشگری در جهان و اهمیت دادن به این صنعت نوین، روز بیست و هفتم سپتامبر (برابر با پنجم مهر )به عنوان روز جهانی جهانگردی نامگذاری شده است.
منبع:راسخون