نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی

27اردیبهشت ماه که در سطح جهانی به عنوان روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی نامگذاری شده است امروزه نقش روابط عمومی ها در کمک به تصمیم گیری های مدیریتی و استراتژیک یک سازمان نقشی قابل توجه است.
نقش روابط عمومی به عنوان ابزار مدیریتی برای فعالیت های حرفه ای، علمی و الکترونیکی،‌ از مشخصه های جدید روابط عمومی در عصر ارتباطات است. بنا بر این،‌ از نقاط برجسته و ممتاز در مدیریت استراتژیک، تأکید بر محیط برون سازمانی و حتی جهانی است و در واقع،‌ منظور از وظایف استراتژیک روابط عمومی، دخالت در روند تصمیم گیری سازمان است.
اهمیت جایگاه روابط عمومی در عصر ارتباطات و در دورانی که اطلاع‌رسانی در همه عرصه‌ها پیشتاز است، دوچندان شده است به گونه ای که موفقیت سازمان‌ها، ادارات و شرکت‌ها و دوامشان در عرصه‌ها و فعالیت های تخصصی به عملکرد روابط عمومی‌های آن‌ها وابسته است.

اتحادیه بین‌المللی مخابرات یا آی تی یو (ITU) یک سازمان بین‌المللی وابسته به سازمان ملل متحد است. این اتحادیه دومین اتحادیه قدیمی پس از کمیسیون راین است. این اتحادیه وظیفه قانون‌گذاری و مدیریت فضای فرکانسی، تدوین استانداردهای تبادل داده و اطلاعات و همچنین کمک به رشد و توسعه ارتباطات در سراسر جهان را بر عهده دارد. مقر این سازمان در ژنو سوئیس است. این اتحادیه 17مه ۱۸۶۵ تاسیس شد.

اد هاسل متولد 17مه ۱۸۹۷ است. وی شیمیدان نروژی و برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۶۹ برای توسعه مفهوم صورت بندی و کاربردهای آن در شیمی شد.

جرالد موزیس المان ایمونولوژیست و بیولوژیست آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیولوژی – پزشکی ۱۹۷۲ برای تحقیقات سیستم ایمنی بود. وی در 17مه ۲۰۱۴ درگذشت.

ادوارد جنر، پزشک معروف انگلیسی در ۱۷ مه ۱۷۴۹ در انگلستان به دنیا آمد.وی موفق شد تا در ۱۴ مه ۱۷۹۶ واکسن ضد آبله را کشف کند. او معتقد بود که تزریق مایه آبله، سبب ایجاد آبله خفیف در انسان می‏ شود و همین موضوع موجب مصونیت بدن در مقابل این بیماری خواهد شد. پس از آزمایش موفقیت ‏آمیز واکسن آبله، جنر فوراً این کشف را طی رساله ‏ای نوشت و به دانشمندان ارائه کرد.
در این هنگام، برخی دانشمندان او را شعبده باز قلمداد کردند و با عنوان کردن این‏که جنگ با تقدیر و طبیعت، برخلاف موازین دینی است، مبارزات جنر علیه بیماری آبله را تقبیح کردند. اما جنر دست از کار نکشید و به آرامی نظریات و کشفیات خود را به اثبات رساند. کم کم جنر شهرت یافت و هزاران نفر را با موفقیت واکسینه کرد. از آن پس آبله کوبی در نقاط دیگر دنیا نیز رواج یافت و بسیاری از مردم، از خطر مرگبار آبله رهایی یافتند. وی سال‏ های پایانی عمر را در زادگاهش گذراند و سرانجام در ۳۰ نوامبر ۱۸۲۲ در ۷۳ سالگی در گذشت.

خروج از نسخه موبایل