-
نخستین تلقیح واکسن آبله
گرچه امروزه به ویژه در کشورهای پیشرفته کمتر اثری از "آبله" به چشم میخورد اما تا قرن هجدهم این بیماری شیوع فراوانی داشت و تلفات گستردهای بر جای می گذاشت. در سال ۱۷۱۷ یک زن انگلیسی متوجه شد که در برخی نقاط شرقی اروپا، از ماده سمی و زهرابه ای که از تاول های آبله بیرون می ریزد برای جلوگیری از ابتلای دیگران به آبله استفاده می شود. وی پس از فراگیری این امر و تحقیق در این زمینه، این شیوه را در انگلستان رواج داد که به کاهش تلفات آبله انجامید. از سوی دیگر این مسئله در انگلستان مطرح بود که زهرابه و در واقع ماده سمی موجود درآبله گاوی برای انسان در برابر آبله مصونیت به وجود می آورد.
در نهایت، در ۱۴ ماه مه ۱۷۹۶ دکتر ادوارد جنر انگلیسی این مسئله را عملی نمود و با انجام آزمایش بر روی یک کودک توانست این احتمال را ثابت نماید که تلقیح با ویروس گاوی سبب ایمنی در مقابل آبله می شود. این مطلب گرچه با مخالفت های عمومی مواجه گردید، اما به زودی در سراسر جهان پذیرفته شد. درحال حاضر با انجام واکسیناسیون، بیماری آبله تقریباً ریشه کن شده است.
-
پرتاب نخستین ایستگاه فضایی آمریکا Skylab به مدار زمین
اسکایلب نخستین ایستگاه فضایی آمریکا بود. این مدارگرد بزرگ بدون سرنشین که بالای آخرین موشک ساترن ۵ ناسا نصب شدهبود، در ۱۴ مه ۱۹۷۳ به فضا پرتابشد. نخستین بار سه سرنشین پروژه آپولو درون این ایستگاه فضایی، آزمایشهای علمی پیشگامانهای (حدود ۳۰۰ آزمایش) به مدت ۱۷۱ روز از ماه مه ۱۹۷۳ تا فوریه ۱۹۷۴ انجام دادند. این پروژه راه را برای پروازهای طولانیمدت بشر و طراحی و پرتاب ایستگاه فضایی بینالمللی هموار کرد. درون اسکایلب به اندازهٔ یک خانهٔ سه خوابه و بسیار بزرگتر از کپسول کوچک آپولو بود. پهنای این ایستگاه ۲۶/۳ متر (۸۶/۳ فوت) و قطر آن ۷/۴ متر (۲۴/۳ فوت) بود و وزن آن ۷۷ تُن (۱۶۹٬۹۵۰ پوند) بود.
دومین گروه فضانوردان اسکایلب به رهبری آلن بین که پیش از آن بر ماه گام نهادهبود، به این ایستگاه رفتند. به غیر از دو گروه نخست و دوم، گروه سوم فضانوردان نیز به اسکایلب رفتند و این پروژه در کل سه گروه فضانورد داشت. سرانجام در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۹، اسکایلب دچار یک مشکل شد و ناسا کوشید تا به بهترین شکل اسکایلب را روی زمین فرود بیاورد. اما در اثر یک اشتباه ریاضیاتی، قطعات اسکایلب در استرالیا سقوط کرد، اما هیچکسی آسیب ندید. پایان کار اسکایلب موجب توقف ناسا در پروازهای فضایی طولانیمدت شد.
-
درگذشت کریستیان بومر آنفینسن
کریستیان بومر آنفینسن ۲۶ مارس ۱۹۱۶ متولد شد. وی بیوشیمیست آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۷۲ برای تحقیقات ریبونوکلئاز بود. او در ۱۴ مه ۱۹۹۵ درگذشت.
-
درگذشت دکتر جو فارمن
دکتر جو فارمن مقاله کشف حفره ازون را همراه برایان گاردینر و جان شانکلین در مجله نیچر در سال ۱۹۸۵ منتشر کرد. این تحقیق الهام بخش پروتکل موترال بود، توافق بین المللی که تولید کلروفلوئوروکربن در سراسر جهان را کنترل می کند. دکتر فارمن پس از این کشف خود جوایز بسیاری دریافت کرد.
آلن رادگر مدیر موقت سازمان بریتانیایی نقشه برداری قطب جنوب اظهار داشت: "جو" فیزیکدان برجسته ای بود و کارش شیوه نگرش ما به جهان طبیعی را تغییر داد. وی پس از کشف حفره ازون به سفیر پرتکاپوی سیاره ما تبدیل شد. دکتر فارمن در بیست و پنجمین سالگرد کشف حفره ازون گفت: محیط زیست هنوز هم از طرق بسیار درحال صدمه دیدن است. وی سیاستمداران را برای ناکامی در اشاره به موضوعاتی چون تغییرات جوی مورد انتقاد قرار داد و اظهار داشت که افزایش انتشار دی اکسید کربن کاملا احمقانه است. وی همچنین شیوه پرداختن به علوم جوی را مورد انتقاد قرار داده بود. محدودیت های سختگیرانه برای تولید کلروفلوئوروکربن باعث شدهاست که سازمان جهانی هواشناسی به این نتیجه برسد که حفره ازون تا سال ۲۰۴۵ بهبود خواهد یافت، اما ناسا می گوید که دو سوم لایه ازون تا سال ۲۰۶۵ نه تنها بر فراز قطب جنوب، بلکه در همه جای زمین نابود خواهد شد.