به گزارش سیناپرس اردبیل، سوابق زمینشناسی پر از آتشفشانهایی است که آب و هوای زمین را با بیرون زدن گازها و دود هایی که تابش خورشید را منعکس یا به دام میاندازند، تغییر میدهند؛ مانند فوران کوه تامبورا در سال ۱۸۱۵ که سال ۱۸۱۶ را به «سال بدون تابستان» تبدیل کرد.
جیمی فارکوهارسون از دانشگاه استراسبورگ در فرانسه و فالک آملونگ در دانشگاه میامی در فلوریدا تعجب کردند که تعداد زیادی از تقریباً ۱۲۰۰ آتشفشان فعال خشکی ممکن است به دلیل تغییرات آب و هوایی و بارندگی شدید فعالیت آتش فشانی داشته باشند. این دو محقق ،۹ مدل آب و هوایی مختلف را تحت سناریوهای انتشار گازهای گلخانه ای متوسط و بالا اجرا کردند که مربوط به ۲-۳ درجه سانتیگراد و ۵ درجه سانتیگراد گرم شدن تا سال ۲۱۰۰ است.
تحت سناریوی این انتشار، آنها دریافتند که ۷۱۶ آتشفشان شاهد فعالیت در اثر افزایش بارندگی خواهند بود. محققان همچنین چندین دهه گزارش از برنامه آتشفشانی جهانی اسمیتسونین را تجزیه و تحلیل کردند که فعالیت های آتشفشانی را فهرست بندی می کند. آنها دریافتند که بارش شدید باران در فوران یا خطرات دیگر مانند رانش برای حداقل ۱۷۴ آتشفشان، از جمله کوه وزوویوس در ایتالیا، سنت هلن در واشنگتن و رونتادور در اکوادور نقش داشته است، که همگی با گرم شدن هوا، باران شدیدتری خواهند داشت.
بیل مکگوایر از دانشگاه کالج لندن میگوید: «بارندگیهای شدید زمانی که آب سرد به داخل گنبدهای گدازهای نفوذ میکند و بخار میشود با پوسیدن ساختار داخلی آتشفشان در طول زمان میتواند باعث فوران شود».
بارانهای شدید همچنین میتواند باعث رانش خاکستر آتشفشانی به نام لاهار شود که مرگبارترین خطر آتشفشانی است. شرایطی که در آن افزایش بارندگی باعث فوران یا لاهار می شود، پیچیده است و ممکن است از یک آتشفشان به آتشفشان دیگر متغییر باشد. اما این مطالعه نشان می دهد که بارندگی باید به عنوان بخشی از نظارت بر خطرات آتشفشانی در نظر گرفته شود.
منبع:new scientist
مترجم: پریناز نصرتی