به گزارش سیناپرس، بر اساس مطالعات جدید که خواستار سرمایه گذاری فوری در سطح جامعه و ایجاد برنامه های آموزشی دوزبانه برای مقابله با تهدید رو به رشد از دست رفتن زبان ها شده است، هشدار داده شده که احتمالا بیش از ۱۵۰۰ زبان در جهان تا پایان این قرن از بین بروند.
مطالعات نشان می دهد که طیفی از عوامل، از جمله مهاجرت جمعیت های بومی، زبان های در معرض خطر را در مرز نابودی قرار می دهند. به گفته محققان دانشگاه ملی استرالیا، در حالی که تخمین ها از وجود حدود ۶۵۰۰ تا ۷۰۰۰ زبان مختلف در سراسر جهان خبر می دهد، مشخص شد که بیش از نیمی از آنها در معرض تهدید بزرگی قرار دارند.
فلیسیتی میکینز، یکی از پژوهشگران این مطالعات در بیانیه ای اعلام کرد: از حدود ۷ هزار زبانی که هنوز صحبت می شود، نزدیک به نیمی از آنها در خطر از بین رفتن کامل قرار دارند. بدون مداخلات، روند نابودی زبان ها می تواند در عرض ۴۰ سال سه برابر شود یعنی معادل از دست رفتن یک زبان در هر ماه برای بقیه ماه های قرن فعلی. به گزارش سیناپرس، در این پژوهش ها، دانشمندان ۵۱ متغیر مرتبط با ۶۵۱۱ زبان گفتاری مانند اسناد، شناسایی قانونی، سیاست های آموزشی، شاخص های اجتماعی-اقتصادی و ویژگی های محیطی را در این زمینه تجزیه و تحلیل کردند.
در ادامه، پروفسور لیندل برومهام از دانشگاه ملی استرالیا در این زمینه گفت: در اصطلاح وقتی زبانی از بین می رود یا دیگر صحبت نمی شود می گوییم خواب است، و در این حالت بخش بزرگی از تنوع فرهنگی انسانی خود را از دست می دهیم. او افزود: بسیاری از زبان هایی که پیش بینی می شود در این قرن از بین بروند، هنوز گویشوران بسیاری دارند، بنابراین هنوز فرصت سرمایه گذاری در حمایت از جوامع برای احیای زبان های بومی و قوی نگه داشتن آنها برای نسلهای آینده وجود دارد.
به گفته محققان، در بسیاری از کشورها، از جمله استرالیا، زبان های بومی در نتیجه سیاست های وحشیانه استعماری برای همیشه خاموش شده اند. چنین سیاست هایی بومیان را به خاطر استفاده از زبانشان تنبیه می کرد.
به گزارش سیناپرس، اگرچه هر یک از این زبان های در خطر انقراض تحت فشارهای اجتماعی، جمعیتی و سیاسی متفاوتی قرار دارند، اما مطالعات نشان می دهد که فرآیندهای تهدید کننده مشترکی نیز وجود دارد.
برخلاف تصور رایج، محققان دریافتند که استفاده از زبان های دیگر عاملی برای از دست دادن زبان بومی نیست، اما این اتفاق می تواند بر روند مهاجرت تاثیر مستقیم گذاشته و منجر به از دست دادن زبان ارتباطی بومی شود.
محققان همچنین خواستار ایجاد فوری برنامههای درسی شدند که از آموزش دوزبانه پشتیبانی کرده و مهارت زبان بومی و همچنین استفاده از زبانهای منطقهای غالب را تقویت کند.
نتایج کامل این مطالعات در آخرین شماره مجله Nature Ecology and Evolution منتشر شده و در دسترس علاقه مندان قرار دارد.
مترجم: مهدی فلاحی پناه