اغشت ترکیبی از دو واژه از لهجه بومی (اُو) به معنای آب و (غشت) به معنای ریزان و سرازیر شدن است و در اصل نام روستا اُوغشت بوده است.
با رشد و توسعه روستا به واسطه آب شرب و گاز شهری منجر به مهاجرت فصلی تهرانیها و کرجیها به این روستا شد و با انبوهی از ویلاها و ساختمانهای با معماریهای غیر بومی روبرو میشویم؛ و دیگر نمیتوان نام روستا به آن نهاد و بیشتر به ویلا نشین اغشت نزدیکتر است.
یکی از عجیبترین بناها بنای قلعه مانند و اقتباس از معماری قرون وسطی است که به نوعی از جاذبههای این روستا است.
خزان پاییز در این منطقه بسیار رنگارنگ و چشم نواز است.
زیبایی های پاییز در روستای آغشت البرز
