اهالی علم و دانش هرگز تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی را از خاطر نمی برند. در این روز، محققان مرکز علمی – تحقیقاتی سرن خبر کشف ذره ای موسوم به «بوزون هیگز» را به طور رسمی اعلام کردند تا با شناسایی این ذره، فیزیک ذرات تکمیل شود.
از بوزون هیگز به عنوان شاه کلیدی برای تمام تئوری های فیزیکی یاد می شود که پیش از این به بن بست علمی رسیده بودند و راه حلی برای آنها وجود نداشت. بوزون هیگز، ذره بنیادی اولیه فرضی و دارای جرمی است که چگونگی جرم دار شدن ماده توسط ذرات بنیادی بدون جرم دیگر را توضیح می دهد. به عبارتی دیگر، بوزون هیگز، شکل گیری ذرات اولیه جهان کنونی ما را بعد از انفجار بزرگ توصیف می کند.
قدیمی ترین جایزه علمی به خاطر تلاش و کوشش های پیتر هیگز Peter Ware Higgs به وی تعلق گرفت.
هیگز، فیزیکدان و استاد برجسته دانشگاه ادینبورگ است که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتخب جایزه نوبل فیزیک برای کشف ذره گریزان بوزون هیگز شده بود. در ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی، مرکز سرن در ژنو از کشف یک ذره جدید با ویژگی های بسیار نزدیک به بوزون هیگز خبر داد که شواهد قبلی آن توسط این مرکز به ثبت رسیده بود. وجود ذره هیگز برای اولین بار در سال ۱۹۶۴ میلادی توسط فیزیکدانان ذرات پیش بینی شده بود.
به گزارش مهر ،مدال «Copley» سلطنتی لندن به دلیل نقش مهم هیگز در نظریه بوزون هیگز به وی اختصاص یافت. مدال کاپلی در سال های ۱۷۳۱ میلادی حدود ۱۷۰ سال پیش از نخستین جایزه نوبل به «استفن گری» اعطا شده بود. این جایزه در سال های اخیر به تحقیقات علمی برتر دانشمندانی نظیر «استفان هاوکینگ» فیزیکدان انگلیسی، «الک جفریز» پیشگام اثر انگشت DNA و «آندره جیم» برای کشف گرافن اعطا شده است.