سازمان هواشناسی جهانی سازمان ملل متحد معتقد است گازهای گرمایشی آب و هوا، به رغم اعمال قرنطینه های سراسری در دنیا به دلیل شیوع ویروس کرونا، به حد بی سابقه ای افزایش یافته است.
محققان تخمین زده اند که کاهش تولید گازهای گلخانه ای در سال ۲۰۲۰ بین ۲/۴ تا ۵/۷ درصد رسیده که آن هم به دلیل منع سفرها و دیگر فعالیت ها بوده است. اما سازمان هواشناسی جهانی اعلام کرده است که این کاهش در تجمع مداوم گازهای گلخانه ای هوا ناشی از فعالیت های انسانی بوده و کم تر از تنوع طبیعی ای است که سال به سال شاهد آن هستیم.
به گزارش گاردین، این سازمان اعلام کرده است که متوسط CO2 ماهیانه در ماه سپتامبر در ایستگاه سنجش در هاوایی ۳/۴۱۱ ppm بوده که در مقایسه با ۵/۴۰۸ ppm در سپتامبر ۲۰۱۹ رشد نشان می دهد. این مقدار افزایش در منطقه تاسمانی، استرالیا هم دیده می شود که در مقایسه با ۶/۴۰۸ ppm در سال ۲۰۱۹ تا ۸/۴۱۰ ppm رشد نشان می دهد.
داده های به دست آمده حکایت از جهش رشد در میزان متوسط CO2 نسبت به سال گذشته دارد به طوری که افزایش بیشتر از حد متوسط طی یک دهه به چشم می خورد. این اطلاعات نشان می دهد که قطع گازهای گلخانه ای در حال حاضر فراتر از آن چیزی است که برای جلوگیری از تشدید اثرات مخرب آب و هوایی آن موردنیاز است.
به گزارش سیناپرس، دانشمندان محاسبه کرده اند که انتشار گازهای گلخانه ای تا سال ۲۰۳۰ باید تا حدود نصف کاهش یابد تا فرصت خوبی برای محدود کردن گرمایش جهانی به ۵/۱ درجه سانتی گراد فراهم شود. ملت ها در اجلاس سازمان ملل که ماه جاری در گلاسکو برگزار شد، متعهد شدند که به زودی میزان انتشار گازهای گلخانه ای را افزایش دهند اما به دلیل همه گیری کرونا، جلسه به مدت یک سال به تعویق افتاد.
دبیر کل سازمان هواشناسی جهانی طبق نمودارهای درازمدت نشان داده است که کاهش گازهای گلخانه ای تنها اثری محدود داشته است اما این نمودارهای کاهشی هیچ کدام نمی تواند بیانگر آن باشد که این کاهش گازهای گلخانه ای می تواند مؤثر باشد بلکه ما به پایداری منحنی ها نیاز داریم. میزان انتشار گازهای گلخانه ای در سال ۲۰۱۵ حدود ۴۰۰ ppm بوده اما در مقایسه با سال ۲۰۱۹، این میزان به ۴۱۰ ppm رسیده است که در طول تاریخ بی سابقه است.
مترجم:ندا اظهری