کد خبر : 84895 یکشنبه 22 مهر 1397 - 11:47:00
-علم-در-جامعه-های-بدون-اجتماع-علمی2

سلسله یادداشت‌هایی در مورد مفهوم علم نوین :

علم در جامعه های بدون اجتماع علمی2

سیناپرس: در نبود اجتماع علمي رابطه دانشگران و پژوهشگران با جامعه و با بخش سیاسی کشور بي‌واسطه مي‌شود.

 در نبود این واسطه، اختلالهاي رفتاری ناخوشايندي ميان دانشگران و نا دانشگران و مديران جامعه روي مي‌دهد كه فرايند رشد علم را در جامعه نابسامان مي‌كند. به ویژه در کشوری مانند ایران که سابقهء نوعی علم پیشامدرن دارد، به روال ها و فرهنگ آن در طول چند صد سال خو گرفته است، و روال های علم نوین را هم نمی شناسد.

به همين دليل توجه بهعلت های مجموعهء این نابساماني ها، یا سندرم، در تعيين سياستهاي علمي کشوری مانند ایران حیاتی است؛ و بی توجهی به شرایط نبود اجتماع علمی در ایران به سیاست های نا مناسب می انجامد. وجود همین سندرم در کشور مااست که سیاستگذاری علم و فناوری را در ایران از کشورهای صنعتی متمایز می کند؛ نکته ای که ما در تاریخ مدرن خودمان از آن غافل بوده ایم!

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

 بنابراین، در کشوری که اجتماع علمی هنوز شکل نگرفته است نمی توان همان گونه سیاست گذاری کرد که در یک کشور صنعتی. توجهِ بی واسطه بهنابسامانيها، و اقدام به دفعِ بي‌واسطة آنها، بدون توجه به عوارض ناشی از نبود اجتماع علمی، آثار مضحکی در کشور ما داشته است از جمله: پیشنهاد ادغام دو دانشگاه صنعتی شریف و اصفهان به منظور نتیجه ی بهتر در رتبه بندی جهانی، مضحکه ی ISI و ضریب تاثیر در ارزیابی های علوم انسانی همزمان با تقبیح آن، دانشمندان ISI-یی، پیش بینی مقام چهارم شدن ایران در علم جهانی، پدیده ی گسترده ی انتحال و چگونگی مقابله با آن با وضع قانونی در مجلس، پیشنهاد هایی منسوخ برای اسلامی کردن علوم، ادعای موجود بودن همهء علوم در نوشتارهای دورهء اسلامی، انتظار از دانشگاه برای حل مشکل صنعت و همزمان تعیین بودجهء دانشگاه بر مبنای سرانهء دانشجو.

 

برگرفته از وبلاگ دکتر رضا منصوری-فیزیکدان برجسته و استاد دانشگاه صنعتی شریف

 

نظرات شما

[کد امنیتی جدید]