عدسی مفرح؛

آینده پژوهی را کجای دلمان بگذاریم؟(بخش اول)

کد خبر : 127560 شنبه 25 دی 1400 - 16:20:07

در خیلی از مواقع، علوم با صدور انواع فرضیه ها و تئوری های اجق وجق نمی دانند با خودشان چندچندند!(حال فهمیدید چرا تکلیف بشر همچنان با خودش روشن نیست؟!)

مثلامورخان معتقدند: «تاریخ» چراغ راه آینده است و بر همین اساس با «گذشته» حال می کنند؛ حال آنکه روانشناسان برای رسیدن به «حال بهتر» «بودن در حال» را تجویز می کنند. اما در شش و بش «گذشته» و «حال»؛ ناگهان سروکله عالمانی با علم «آینده پژوهی» پیدا می شود که آنها فقط و فقط نقش آینده را شاخ کرده و در حلقوم مان فرو میکنند!  اما دنیا دارمکافات است چون بعد هم، نوبت به علومی مانند فیزیک با «اصل عدم قطعیت زمان» و جامعه شناسی با «اصل عدم قضاوت دیگران» میرسد تا آنها هم نسخه پیشبینی زمان و رفتار این و آن را  با اتکا به آینده پژوهی بپیچند!

با این اوصاف انسان عصر قمر با اینهمه معجزه هایی که در آستین دارد باز باید مانند انسان عصر حجر آستین بالا بزند و برای یافتن لایف استایلش مدام نور بالا بزند و بیفتد به جستجوی خوشبختی تا بلکه از این کند وکاو و کاوش برایش آب و نانی دربیاید! اما آب و نان در دهان شیر است و رمز خوشبختی زیر پای فیل! بگذریم ...

پس در بازار شام گیر و دار وفور نظریه های گل باقالی و در دعواهای بر سر صرف زمان حال، گذشته، آینده؛ ما میخواهیم بزنیم به دنده و در این مقال، بی قیل و قال فرض را بگذاریم بر اصل بودن آینده و آنقدر ایستگاهش را بگیریم تا ببینیم چه نتیجه ای از این داستان مد روز شده و به نوعی کلاس و لاکچری شده، میگیریم ...

پس بنشینید پای سلسله بحث های عمیق ما پیرامون تاثیر زمان و پیش بینی آن بر خوشبختی شور انگیز با علم فیوچر استادیز  ...  
بله؛ در نوبت های بعدی انتشار این نوشتار گران، مشخص خواهد شد آینده پژوهی را باید دقیقا کجای دلمان بگذاریم و تمام؟ به امید حی قادر و توانا.

نویسنده: فرزین پورمحبی
    

 

هرگونه کپی برداری و انتشار مطالب از خبرگزاری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد.
نظرات شما

نظرات شما

متن *

[کد امنیتی جدید]